Iskazati se i biti jedinstven i prepoznatljiv u umetničkoj formi, čije se trajanje i razvoj protežu na vremenski period dug 2000 godina, podvig je vredan divljenja.
Mozaici Ljiljane Rivić duboko su ukorenjeni u tradiciju, prevashodno vizantijsku, ali istovremeno odišu svežinom i autentičnošću.

Umetnost Crkve, svoj identitet kao i sve što je deo Crkve, crpi iz liturgije i kao takva ona je odraz liturgijskog života, onog koji je stvara. Taj život i ta umetnost nemaju izbor do da budu autentični.

Biti deo Crkve znači biti deo tela Hristovog, a Hristos je jedino novo i uvek novo pod suncem.

Biti nov je osnovni imperativ crkvenog stvaralaštva. Ljiljana shvata da crkveno predanje nije samo ono što je predato, već i ono što se predaje. Pored duboke promišljenosti i ukorenjenosti u crkveno predanje, Ljiljana poseduje i veliko tehničko znanje, poznavanje materijala i veštinu njegovog oblikovanja, što je čini spremnom da se upusti u istraživanje i osvajanje novih tehnologija, tako da ideje koje iz toga nastaju, realizuje sa lakoćom.

Ljiljana Rivić je rođena 1976. godine u Beogradu. Nakon srednje škole 1995. godine počinje aktivno da se bavi slikanjem. Akademiju Srpske Pravoslavne Crkve upisuje 2000. na kojoj diplomra 2006. godine, na katedri za mozaik. Po završetku akademije, kao stalni predavač na predmetu mozaik, radi u školi ikonopisa i mozaika Sveti Arhangeli manastira Tresije.

Pored mozaika i slikanja bavi se scenografijom u kojoj je otkrila nove mogućnosti u kreativnom stvaralaštvu. Od 2010. je član ULUPUDS-a. Živi i radi u Beogradu.
Tetka je Valentine, Maše i Irine.